Hartowanie szkła jest procesem obróbki cieplnej, podczas którego podgrzewa się w piecu szkło do tzw. temperatury odprężenia (w zależności od składu chemicznego jest to 620-680 stopni Celsjusza), a następnie szybko schładza sprężonym powietrzem. W wyniku chłodzenia zewnetrzne warstwy szyby szklanej zastygają w stanie rozszerzonym, podczas gdy wnętrze - w miarę spadku temperatury - ulega sciagąniu.
Dzięki procesowi hartowania, szkło - naturalnie bardzo kruchy materiał - nabiera cech podnoszących jego walory użytkowe i bezpieczeństwo użytkowania. Umożliwia to rozszerzenie możliwości zastosowania szkła, ze względu na zwiększenie jego odporności na uderzenia (czynniki mechaniczne) oraz zmiany naprężeń powierzchni wywołane skokami temperartury.
Szkło hartowane to szkło bezpieczne. Przy rozbiciu rozpada się drobne kawałeczki o nieostrych krawedziach, w przeciwieństwie do szkła zwykłego, rozbijającego się na kawałki długie i ostre.
Zastosowanie szkła hartowanego minimalizuje więc ryzyko zranienia, co - wraz ze zwiększoną wytrzymałoscią mechaniczna i termiczną - czyni je doskonałym materiałem do zastosowania w budownictwie i przemyśle samochodowym. Wykorzystywane jest także przy produkcji okien i drzwi szklanych oraz ścian szklanych stałych, czy nawet schodów. W branży meblarskiej używane jest do szklenia mebli - zwłaszcza blatów; w branży sanitarnej - do produkcji kabin prysznicowych; w sektorze artykułów gospodarstwa domowego - do produkcji kuchenek gazowych, elektrycznych, mikrofalowych itp.
Poprzedzenie procesu obróbki cieplnej zdobieniem szkła (malowaniem, grawerowaniem) sprawia, że ten bezpieczny materiał może zyskać także walory estetyczne i stać się ozdobą wnętrza.
